منتشر شده در :  ۱۳۹۵/۱۰/۱۱                                 ساعت:  ۱۲:۲۹ ب.ظ      
۹ دی ایستگاه پایانی نبود

«کینه شتری فتنه‌گران» اینگونه به «تحریم» منجر شد/ آموزش ویژه «کاسبان تحریم» در اردوگاه اصلاحات

فتنه‌گران سال ۸۸ و سران آنها اگرچه در ایستگاه «۹ دی» متوقف شدند اما کینه شتری خود را با «درخواست از غرب برای تحریم مردم ایران» بیشتر به رخ کشیدند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آفتاب ری، به نقل از خبرگزاری فارس _ گروه سیاسی: ۹ دی سال ۸۸ و حضور تاریخی مردم ایران برای دفاع از اسلام و نظام اگرچه به مثابه سیلی خروشان، فتنه و فتنه‌گران را با خود برد و به نیستی کشاند، اما در این میان رخداد دیگری هم بوقوع پیوست.

جریان فتنه و کسانی که «ری تکیه» در گزارش اخیر خود در نشریه «نشنال ریویو» آنها را «دوستان آمریکا در ایران» خطاب کرد؛ چنان کینه‌ای از مردم به دل گرفتند که هرگز برایشان قابل تحمل نبود.

و برای همین با اینکه در میان مردم بودند اما ماسک لبخند زدند و با سلاح «تشویق تحریم» به جنگ مردم ایران آمدند.

***

آغاز: فتنه سال ۸۸ با تمام رخدادهای ریز و درشتش،‌ در روز ۹ دی همان سال و با خروش مردم در تهران و سایر شهرهای ایران،‌ تقریباً به ایستگاه پایانی رسید.

اما «کینه شتری جریان فتنه از مردم ایران» چیزی نبود که به راحتی از میدان به در برود.

ماجرا به کمی قبل‌تر از «۹ دی» برمی‌گردد.

رابرت گیتس یک سیاستمدار اطلاعاتی کارکشته است که از ریاست سازمان سیا به وزارت دفاع در دولت جمهوریخواه بوش رسید. او به اعتبار تجربیاتش- در اتفاقی نادر و کم‌سابقه- در دولت دموکرات اوباما ابقا شد. ۲۷ شهریور ۱۳۸۸ وقتی حاشیه‌سازی برای راهپیمایی روز قدس اتفاق افتاد و جمعیتی سازماندهی شده در میدان هفت تیر، شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» سر دادند، گرگ‌های اطلاعاتی از این اتفاق بو کشیدند و تصمیم‌های مهمی گرفتند. ۱۰ روز بعد، رابرت گیتس با اشاره به ماجرای روز قدس، به شبکه CNN گفت: «در حال حاضر به دلیل شکاف‌های عمیق در ایران، تحریم اثرگذارتر از گذشته است. ما در حال حاضر شکاف‌هایی را در ایران شاهدیم که در ۳۰ سال گذشته بی‌سابقه است. معترضان به جای پیگیری رای خود، برخی سیاست‌های کلی جمهوری اسلامی را هدف گرفته‌اند.»[۱]

تحلیلگران معتقدند که نطفه تحریم‌های ایران و آغاز پروپاگاندا برای بزرگنمایی آنها از همین‌جا آغاز شده است.

«گیتس» ۹ ماه بعد یعنی ۳۱ خرداد ۸۹ در مصاحبه با فاکس‌نیوز، ارزیابی خود پیرامون تحریم‌ها را این‌گونه تکمیل کرد؛ «فشارها و تحریم‌ اقتصادی، ظرفیت و شانسی خوب برای توقف برنامه هسته‌ای ایران است تا جمهوری اسلامی را سر عقل بیاورد و بفهمد با ادامه این وضعیت، امنیت خود را بیشتر در معرض خطر قرار می‌دهد. انتخابات سال گذشته در ایران، حکومت را به چند دسته تقسیم کرد و افزایش فشارهای اقتصادی می‌تواند به تسلیم شدن ایران بیانجامد».

*لس‌آنجلس تایمز: اپوزسیون داخلی و جنبش سبز، از فشارهای غرب راضی هستند!

روزنامه کیهان،‌ به تازگی در یک مطلب به این خبر اشاره کرد که روزنامه لس‌آنجلس تایمز در مهرماه ۱۳۸۸ به فاصله ۲۰ روز، ۲ تحلیل قابل تأمل را درباره مسئله تحریم‌ها و نسبت فتنه‌گران با آنها را منتشر کرده است.

این روزنامه آمریکایی، ۱۰ مهر ۸۸ در گزارشی قابل تأمل می‌نویسد: «برخلاف غرور ملی ایرانی‌ها، اپوزیسیون و جنبش سبز از فشار غرب راضی است. یکی از مخالفان که بازداشت شده، می‌گوید افشای وجود یک نیروگاه هسته‌ای جدید، بر فشارها علیه دولت خواهد افزود و همین امر موجبات رضایت جنبش سبز را فراهم می‌کند. با تشدید فشارها می‌توان امیدوار به عمیق‌تر شدن شکاف‌ها بود.»

این گزارش می‌افزاید: برنامه هسته‌ای باعث غرور ایرانیان است اما همین برنامه موجب اختلاف میان اصلاح‌طلبان خواستار تعامل با غرب و تندروهای مخالف مداخله غرب در امور ایران شده است.[۲]

لس‌آنجلس تایمز همچنین ۲۸ مهر همان سال، از رایزنی یک مقام آمریکایی به نام «جان‌ هانا» با سران اپوزیسیون و نمایندگان رهبران جنبش سبز خبر می‌دهد. هانا به این روزنامه می‌گوید:

«مطمئناً پیامی که من از گردهمایی اخیر فعالان اپوزیسیون ایران- که در میان آنها بعضی شخصیت‌های نزدیک به رهبری جنبش سبز حضور داشتند- شنیدم، این بود که تحریم باید اعمال شود و این تحریم باید هرچه شدیدتر باشد؛ تحریم ضعیف و یا تدریجی، فقط به رژیم این امکان را می‌دهد که با وضعیت جدید خودش را تطبیق دهد. آنها گفتند برای اینکه تحریم مؤثر باشد، باید به صورت شوک‌ وارد شود که فلج کند و نه به صورت واکسن… برخی از آنها نگرانند که رژیم بر اثر حمله نظامی فلج نشود و به جای آن، جنبش سبز سرکوب شود. با وجود این نگرانی، آنها پیشنهاد دادند بمباران همزمان تأسیسات هسته‌ای و مراکز سپاه پاسداران و بسیج- هر چند که تعدادی از مردم را هم نابود کند- موجبات جمع کردن بساط حکومت به دست مخالفان را تسریع خواهد کرد»!

پس از همین رخدادها و اشاره‌های صریح به سمت چیزی به نام «تحریم» و درست یکسال پس آغاز فتنه سال ۸۸، شورای امنیت سازمان ملل ۱۹۲۹ را علیه جمهوری اسلامی ایران به تصویب رساند.

قطعنامه‌ای با محتوای اصلی «تحریم اقتصادی علیه ایران».

*گِرای سران فتنه و جنبش سبز به آمریکا برای تحریم ایران

مردادماه سال گذشته بود که افکار عمومی ایران متن یک نامه که توسط رسانه‌های خارجی افشا شده بود را خواندند.

نامه‌ای که اثبات شد میان سران فتنه و اعضای جنبش سبز با مقامات کاخ سفید،‌ ردّ و بدل شده است.

قضیه از این قرار بود که «مایکل لدین» مشاور سابق شورای امنیت ملی آمریکا، عضو برجسته مؤسسه «آمریکن اینترپرایز» و معاون جرج بوش در یادداشتی در نشریه «فوربس» نوشته بود:سناتور «چاک شامر» نقش مستقیمی در نامه‌نگاری محرمانه بین دولت اوباما و سران آشوب علیه دولت ایران در سال ۱۳۸۸ و در پی انتخابات ریاست جمهوری داشته است.

لدین افزوده بود: دولت (آمریکا) تصمیم گرفت پیامی برای گروه موسوی و جنبش سبز بفرستد. سناتور شامر دوستی در وال استریت داشت که با سبزها در ارتباط بود و همان فرد به عنوان رابط انتخاب شد.

وی در ادامه می‌نویسد: از شامر خواسته شد از طرف دولت این پیام و سؤالات پیوستش را به رهبران سبزها منتقل کند. سوالات این‌هاست: «ما باید چه کاری انجام دهیم؟ چه کاری نباید انجام دهیم؟» پاسخ این پیام در یک یادداشت ۸ صفحه‌ای در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۰۹ (۹ آذر ۸۸) دریافت شد. نویسندگان محتاط بوده‌اند، و متن امضا نشده و من دلایل روشنی دارم که چند نفر در تهران روی آن کار کرده‌اند.

در این نامه تصویری از ایران با عبارت‌های بسیار خشنی آمده است که این کشور تحت «حکومت استبدادی»، «رژیمی خشن» و «دیکتاتوری» است که با سرکوب مردم و چپاول منابع عمومی ادامه حیات می‌دهد. همچنین در این نامه تأکید شده است: حکومت قابل اصلاح نیست اما نیروهای حامی تغییر در داخل قوی هستند و به‌خوبی هدایت می‌شوند!

لدین در همچنین در ادامه مطلب خود می‌نویسد: سبزها به دولت اوباما دقیقاً گزینه‌های واقعی را گفتند؛ یا از رژیم حمایت کنید یا از آزادی حمایت کنید و تغییر دموکراتیک در ایران را تشویق و حمایت کنید. نویسندگان آن نامه به واشنگتن هشدار داده‌اند که اگر با تهران به توافق هسته‌ای دست یابد، باید در برابر رویکردهای خارجی و داخلی تهران سکوت کند.

در بخش‌هایی از این نامه که در ۹ آذر فرستاده شده، به طرف آمریکایی اطلاع داده می‌شود که تظاهرات بزرگ بعدی برای ۱۶ آذر روز دانشجو برنامه‌ریزی شده است. نویسندگان نامه همچنین ایران را به حمایت از تروریسم و تلاش برای دستیابی به بمب اتمی و استیلا بر خاورمیانه متهم می‌کنند.[۳]

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.