منتشر شده در :  ۱۳۹۶/۰۷/۲۶                                 ساعت:  ۸:۰۰ ق.ظ      

روستائیانی که از بیکاری، راهی غربت شده‌اند

بیکاری جوانان روستایی و در پی آن مهاجرت به کلانشهرها موجب پیدایش شغل‌های کاذب شده است که همت جدی دولت را در ساماندهی این مسئله می‌طلبد.

چاپ خبر
به گزارش آفتاب ری، بیکاری ریشه تمام مشکلات اقتصادی و اجتماعی است. جامعه‌ای که نتواند از نیروی کار خود به‌خوبی استفاده کند، به‌ناچار پس از مدتی با تعداد زیادی از آدم‌هایی مواجه می‌شود که کاری ندارند و در این میان برخی از این افراد به مشاغل کاذب روی می‌آورند. 

در خیابان‌های پر تردد شهر که قدم بزنیم، می‌بینیم که پیاده روها به تسخیر دستفروش‌ها درآمده‌اند. بیشترشان شهرستانی هستند، شهر و دیار خود را رها کرده کوله بار بسته‌اند و در پی یافتن شغلی مهاجران پایتخت شده‌اند. 

دستفروشی، پیک موتوری، مسافرکشی، کارگری، تراکت پخش‌کنی، دادزنی و کارهایی از این قبیل، از جمله شغل‌هایی است که مهاجران برای خود انتخاب کرده اند. 

افرادی که در شغل های کاذب فعالیت می کنند، نه کالا و خدمات ویژه‌ای تولید می‌کنند و نه فعالیت و درآمد شفافی دارند. علاوه براین نظارتی بر شغل‌های کاذب وجود ندارد و درنتیجه مالیات هم به آنها تعلق نمی‌گیرد. این شغل‌ها سودی برای اقتصاد کشور ندارند، اما برای صاحب آن درآمدزایی می‌کنند و افراد حاضر در اینگونه مشاغل صرفا برای امرار معاش و تامین مخارج اصلی زندگی به آن گرایش پیدا کرده‌اند.

 شهرری که در جنوب پایتخت واقع شده، در بین شهرستانهای استان تهران بیشترین مهاجرپذیری را دارد. اکثر شهرستانی‌ها که به پایتخت مهاجرت می‌کنند و در کلانشهر تهران سردرگم می‌شوند، شهرری را برای محل سکونت خود انتخاب می‌کنند. ری به دلیل همجواری با شهر تهران و همچنین وجود بارگاه مقدس حضرت عبدالعظیم علیه السلام و آثار تاریخی و گردشگری، روزانه میزبان خیل عظیمی از زائران و گردشگران است و لذا مهاجران، این شهر را محل خوبی برای دستفروشی می‌دانند. 

روایت ماندن به هر قیمتی، در شهری که پر از غربت و دلتنگی است

به میدان شهرری و اطراف حرم می رویم و با تعدادی از این مهاجران و دستفروش‌ها گفت‌وگو می کنیم. 

فردی که در میدان شهرری به مسافرکشی مشغول است، می گوید: در شهرستان نه کارخانه‌ای وجود دارد نه کاری. مجبور شدیم بیاییم اینجا و مسافرکشی کنیم. 

وی افزود: ما می‌خواهیم در شهرستان کارخانه بزنند ماهم برگردیم دنبال کار و از این وضعیت خلاص شویم. 

فرد دیگری که در خیابان حرم دستفروشی می‌کند، گفت: زمین‌های ما در روستا خشک شده است. آب نیست که زراعت و کشاورزی بکنیم. 

این دستفروش ادامه داد: از مسئولان خواهش می‌کنیم به فکر روستاها باشند و شغل ایجاد کنند تا ما هم در شهر خود سرکار برویم و آواره غربت نشویم. از ما که گذشت حداقل بچه‌های ما در آینده کار داشته باشند. 

از مردی که بر روی چرخ دستی سبزی می فروشد، می پرسم چرا این کار را انتخاب کرده‌ای؟ پاسخ می‌دهد: برای اینکه خرج زندگی را تامین کنم و شرمنده زن و بچه نشوم مجبورم این کار را انجام بدهم. 

دوره گردی به خبرنگار ما گفت: دوست نداریم مزاحم مردم شویم ولی کار دیگری نیست چاره ای نداریم و مجبوریم به چنین شغل هایی رضایت دهیم. اگر شهر خودمان کاری باشد یا وام اشتغالزایی ۴درصد در نظر بگیرند مشغول می‌شویم.

برخی از آنها که شب‌ها در پارک می‌خوابند، می گویند: کار می‌کنیم و برای زن و بچه در شهرستان پول می‌فرستیم؛ پیش خانواده رفتن برایمان آرزو شده؛ از خانواده غافل شدیم و در غربت به سر می‌بریم. 

اغلبشان تحصیلکرده هستند. مردانی که در شهر خودشان نام و نشانی داشته‌اند و حالا غریبه‌های پر زرق و برق خیابان‌های پایتخت شده‌اند. همه شغلی کاذب دارند اما صحبت از درآمد زندگی و امرار معاش خانواده است.

شاهد دادگاه، دعانویس، رنگ‌کار مرکبات، فیش فروشی، جای پارک بگیر، شرخر، تابلودارها، خط نگه دار تاکسی و عروسک تن‌پوش از دیگر شغل های کاذبی هستند که در خیابان‌ها به چشم می‌خورند. 

مهاجرت معکوس با اشتغالزایی و ارتقای سطح خدمات محقق می‌شود

نقش دولت در بروز شغل کاذب بی‌تاثیر نیست چرا که دولت می‌تواند مشاغل کاذب را شناسایی و سازماندهی کند و با اشتغال‌زایی و کارآفرینی زمینه‌های مناسبی برای سرمایه گذاری و در نتیجه اشتغال کارجویان فراهم آورد. اما به دلیل کم توجهی دولت و مسئولان به این مسئله، هر روز شاهد افزایش مهاجرت و درنتیجه افزایش شغل های کاذب هستیم.

بیکاری در روستاها و شهرستان‌های کوچک بیشتر از کلانشهرها مشهود است چنانکه در سالهای اخیر تمایل به زندگی شهری ازسوی اهالی روستاها بیشتر شده است. افزایش مهاجرت شهرستانی‌ها در حالی به پدیده‌ای چالشی و نگران کننده تبدیل شده که بی‌شک در بلندمدت پیامدهای نامطلوبی بر جای خواهد گذاشت.   

معاون اداری و مالی فرمانداری ری به خبرنگار آفتاب ری، گفت: برای ابقای جمعیت روستائیان، باید سطح خدمات رسانی به روستائیان افزایش پیدا کند و اقدامات جدی در حوزه آموزش، بهداشت و بهسازی راه‌های روستایی صورت بگیرد.

مجیدی افزود: مهاجرت معکوس به روستاها با ارتقای سطح خدمات محقق می‌شود و ایجاد اشتغال در روستاها زمینه ای برای برگشت مهاجران به دیار خودشان خواهد بود. 

وی با اشاره به اینکه تبدیل روستا به شهر آرزوی بسیاری از روستائیان شده است، گفت: تبدیل روستاها به شهر بدون ایجاد زیرساخت‌های شهری مشکلی را حل نمی‌کند. از این رو تبدیل نیمه کاره روستاها به شهر نمی‌تواند مانع مهاجرت جوانان به شهرها شود، بلکه این شرایط انگیزه آنها را برای رفتن از روستا به شهرها بیش از پیش افزایش می‌دهد. 

مجیدی گفت: روستا محل زراعت و باغداری است و به جای تبدیل روستا به شهر، باید  مشکلات و معضلات روستائیان را مرتفع کرده و مانع از مهاجرت آنها شویم. 

به گفته حاج اسماعیلی نماینده کارگران در هیئت حل اختلاف کارگر و کارفرما، هم اکنون حداقل بین ۳ تا ۷ میلیون نفر در بازارهای غیررسمی و مشاغل کاذب فعالیت دارند و از این طریق کسب درآمد می‌کنند که بخشی از این افراد شامل بیکارانی می‌شوند که برای کسب درآمد و گذران معیشت تجربه شغل کاذب را به دست می‌آورند.

نابسامانی در بازار کار کشور گرایش افراد به انجام مشاغل کاذب را افزایش می‌دهد و تعداد بیشتری از بیکاران برای امرار معاش به ناچار به شغل کاذب رو می آورند و از طرفی دیگر این مسئله باعث کاهش انگیزه نیروهای رسمی و شاغلان قانونی کشور می شود که هم مالیات می‌پردازند و هم اینکه قوانین کار را رعایت می‌کنند. 

همت جدی دولت در ایجاد اشتغال و فراهم کردن بستر مناسب برای ابقای روستائیان، تنها راهی است که مهاجرت بی‌رویه و افزایش مشاغل کاذب را می‌کاهد. 

انتهای متن/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.