منتشر شده در :  ۱۳۹۶/۱۲/۰۳                                 ساعت:  ۸:۴۱ ق.ظ      

تجویز اصلاح طلبان برای شهرداری تهران، «یک پایان تلخ بهتر از یک تلخیِ بی پایان»/ شهردار تهران به وسیله خودی ها قربانی خواهد شد!

نگاه حزبیِ افراطگرایانه در شهرداری تهران که موجب ناکارآمدی شدید شد، نجفی را به بن بست رسانده است.

چاپ خبر
به گزارش آفتاب ری،این روزها اخباری مبنی بر استعفای فردی از منصبی کلیدی در پهنه سیاسی کشور به گوش می رسد؛ استعفای محمدعلی نجفی شهردار شش ماهه پایتخت؛ حال باید بررسی شود به چه علت یا عللی، عمر مدیریتی کسی که برای منصب گرفتن وی در بخش های مختلف کلیدی کشور دست و پا ها شکسته شده، این قدر کم فروغ و رو به انزوال است.

وقتی به اخبار قبل از انتخابات ریاست جمهوری رجوع می کنیم شاهد تخریب چند جانبه شهردارِ کاندیدای ریاست جمهوری از طرف رسانه های زنجیرواره به اصطلاح اصلاح طلب هستیم تا جایی که قله آن را می توان در صحبت های معاون اول دولت که خود را نماینده اصلاح طلبان نیز می خواند دید، در جایی که عملکرد شهردار را با سیاه نمایی در جمع آوری زباله زیر سوال می برد. این خود نشان دهنده نگاه سیاسی صرف به مسئولیت های خدماتی نظیر مسئولیت مهم شهرداری تهران از دیدگاه جماعت اصلاحطلب است. نگاهی که موجب سکانداری فردی همچون جناب نجفی با سابقه ای ضعیف اجرایی در گذشته ای نه چندان دور در جایگاه ریاست سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری دیده می شود که به زعم برخی رسانه ها استعفای وی از ریاست سازمان مزبور به گزارش عنوان شده از طرف حسام الدین آشنا -مشاور رسانه ای رییس جمهور- از عملکرد ضعیف او بوده است. شخصی که با تلاش های بسیار برای وزارتین علوم و آموزش و پرورش مطرح شد و در هربار نتوانست نظر نمایندگان مجلس شورای اسلامی را به خود جلب کند.

نفی این نگاه نه با اخذ همین نگاه سیاسی در جبهه مخالف بلکه با مد نظر قرار دادن این موضوع بررسی می شود که برای جایگاه مهم شهرداری تهران اتخاذ نگاه صرف سیاسی تبعاتی فزاینده هم به لحاظ عملکردی و هم حتی به لحاظ سیاسی ایجاد می کند، این موضوع با نگاهی منصفانه و بدون موضع گیری سیاسی در همین دوره مدیریتی به وضوح قابل مشاهده است. درباره انتخاب سیاسی آقای نجفی به عنوان شهردار پایتخت از طرف شورای سرتا پا اصلاح طلب شهر تهران همین بس که صادق خرازی، شهردار تهران در دوران زعامت پدر جناب رئیس شورای شهر در رسای ایشان بیان داشته است: «معلوم نیست نجفی بتواند حتی یک میخ به دیوار بکوبد … تا زمانی که این پدرخوانده‌ها هستند نمی‌توان خیلی دل بست و خوش‌بین بود.»

واضح و بدیهی است که اتخاذ نگاه سیاسی، موجب به وجود آمدن ناکارآمدی خواهد شد. البته آقای شهردار با گفتن جمله «مصلحت شهر چیزی فراتر از تعلقات جناحی و گرایش‌های سیاسی است. مصلحت شهر فقط به امروز محدود نمی‌شود بلکه به آینده نیز معطوف است» سعی بر تکذیب چنین رویکردی است اما واقعیت طور دیگری است و استفاده از افراد جناحی که توان مدیریتی ندارند، ناکارآمدی را در شهرداری به اوج خود رسانده است.

عملکرد نجفی در این مورد حتی صدای محمد علیخانی رئیس کمیسیون حمل و نقل شورای شهر تهران را هم درآورده است، به نحوی که علیخانی در تذکری به وی این طور می گوید: «قانون مداری، شعار و وعده اصلی فهرست اصلاح طلبان شورای شهر بوده است و باید به آن تمکین کنیم. براساس قانون، به کارگیری بازنشستگان در شهرداری تهران ممنوع است، اما سه نفر از معاونان شهردار که به تازگی منصوب شده اند، بازنشسته هستند.»

این پافشاری نجفی بر به کارگیری نیروهای بازنشسته که دست بر قضا هم پیاله های سیاسی خود نیز هستند، با به کارگیری صالحی امیری چند شغله در جایگاه معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران به اوج خود رسید در حالی که نهایتا نجفی مجبور شد با بخشیدن عطای وزیر سابق به لقایش وی را به تکیه زدن به ریاست کمیته ملی المپیک رها کند.

با این حجم از ناکارآمدی های مدیریتی در فضای موجود شهرداری تهران این خود اصلاح طلبانند که چه در رسانه های خود و چه در موضع گیری ها به وی می تازند و او و عملکردش را مورد نقد قرار می دهند. در مدیریت بحران برف در همین ماه اخیر محمدرضا عارف، رئیس شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان در روزهای برفی تهران انتقادات تند و تیزی را به مجموعه مدیریت شهری ایراد کرد که بازتاب گسترده ای داشت. رئیس فراکسیون امید در مجلس دهم از بی عملی شهردار پایتخت در برف تهران ابراز تاسف کرده بود و در بخشی از انتقاداتش گفته بود: «گله جدی داریم که چرا شهرداری آمادگی اولیه را برای ساماندهی معابر و برف‌روبی نداشت. به طور جدی موضوع را از طریق استانداری و شهرداری پیگیری می کنیم تا ببینیم چرا علی‌رغم پیش‌بینی‌های هواشناسی، شهر بعد از بارش برف فلج شد.

علی ای حال کمتر کسی پیش بینی می کرد که اقدامات تیم جدید مدیریت شهری به این شکل باشد که رسانه های اصلاح طلب چاره ای جز نقد آن نداشته باشند و برای جلوگیری از فاجعه بدتر پیش از آن که دیر شود به فکر چاره ای حتی به قیمت کنار زدن نجفی بگردند. روزنامه قانون در آذرماه پیشنهاد استیضاح نجفی را مطرح کرد، در بخشی از این گزارش آمده است: «به نظر می ‌رسد چالش اعضای شورای شهر تهران و شهردار کمی پیچیده ‌تر از این است که به نظر می‌رسد. اتفاقی که اگر از هم اکنون برایش تدبیری اندیشیده نشود، می‌تواند باعث بروز یأس و نا امیدی در بدنه رای این جماعت شورا شود. اعضای شورای شهر، نمایندگان تفکر مردم در بهشت هستند و باید قطب نمای خود را با مردم تنظیم کنند. سخن این است که یک پایان تلخ بهتر از تلخی بی‌پایان برای روابط شورا و شهرداری می‌تواند باشد.» اگر دقت کنیم درمی یابیم که در آن تاریخ نه زلزله ۲۹ آذر روی داده بود و نه برف بهمن ماه تهران را فلج کرده بود.

همه اینها نمونه هایی است از مواضع طیف سیاسی ای که در برابر انتخاب ناشایستشان و به تبع آن، انتصاب معاونانی است که در بروز این ناکارآمدی ها نقش کلیدی دارند. اگر از مواضع افرادی که از سر دلسوزی با این نگاه مخالف بودند بگذریم می توان گفت عملکرد ضعیف نجفی و تیم همراهش حتی تلاش وی برای مانور دادن بر گزارش ۵۰۰ صفحه ای اش علیه مدیریت سابق را نیز بر باد داد، چرا که در این ایام بیشتر صحبت ها بر سر رفتن یا نرفتن خود اوست.

این است حاصل نگاه حزبی، جناحی و سیاسی به مقوله خدمت که نه تنها دودش در چشم مردم بی تقصیر می رود بلکه در نهایت استیصال خود حزب را به همراه دارد. شاید برای شهرداری تهران همان «یک پایان تلخ بهتر از یک تلخیِ بی پایان» بهتر باشد. همان که ماه ها پیش رسانه های خود مطرح کردند.

منبع : راه دانا

انتهای متن/*

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.