منتشر شده در :  ۱۳۹۷/۰۸/۱۵                                 ساعت:  ۱:۱۹ ب.ظ      
اختصاصی «آفتاب ری»/

بوکس در ایران بی‌نوا شده است/بوکسور حرفه‌ای و شش دانگ نداریم

کارشناس، نویسنده، مربی و داور درجه ۱ بوکس ایران در گفتگو ا پایگاه تحلیلی خبری آفتاب ری، به بررسی مشکلات و راه‌کارهای موفقیت این رشته ورزشی پرداخته است.

چاپ خبر
به گزارش آفتاب ری، ورزش بوکس در بازی‌های المپیک باستان تقریباً مانند ورزش مشت‌زنی امروز بوده است و بطوری که از شواهد و مدارک پیداست، مشت زنی امروزی چیز تازه‌ای نسبت به مشت زنی آن روزگاران ندارد.

وقتی قهرمانان امپراطوری رم به این بازی روی آوردند، دست‌های خود را با آستینی شبیه به دستکش که روی آن سیم‌های محکم فولادین کوفته بودند مجهز می‌کردند و یک نوع دست‌کش مخصوص دیگر که از چرم‌های بسیار سخت و محکم‌تر از سنگ و فولاد برای این کار تهیه کرده بودند، بدست کرده و به رقابت می‌پرداختند.

به کار بردن این دستکش‌های عجیب که به راستی اسلحه‌ای کشنده بود باعث می‌شد در هر مسابقه‌ یکی از دو طرف کشته یا سخت مجروح شود، در نتیجه مسابقه‌های مشت‌زنی به سبک رومی‌ها منسوخ شد. اما مشت زنان المپیادهای باستان، دستکش چرمی به دست می‌کردند و برای از بین نرفتن آن با واکسی از چربی حیوانات آن را واکس می‌زدند.

بوکس یا مشت زنی به عنوان یک ورزش المپیکی همواره در دیگر کشورها، خصوصا در آمریکا رونق بیشتری دارد و بسیاری از قهرمانان این رشته در آن جا مطرح شده و مسابقات حرفه ای در آنجا برگزار گردیده است.

ورزش بوکس در ایران نیز طرفداران و علاقه مندان خاص خود را دارد و بوکسورهای مستعدی در سال‌های اخیر به در این رشته معرفی شده اند اما تاکنون موفقیت مستمر و چشم‌گیری در این رشته برای جامعه ورزشی ایران حاصل نشده است که مهمترین علل آن را خبرنگار سرویس ورزشی شبکه خبری تهران نیوز در گفتگو با یکی از کارشناسان برجسته و ورزشکاران سابق این رشته مورد بررسی قرار داده است.

“محمدرضا درخشان‌پور” متولد سال ۱۳۴۷ در شهرری، نویسنده، مربی و داور درجه ۱ که تاکنون دو کتاب تحت عنوان دانستنی‌های بوکس و آموزش بوکس را به رشته تحریر درآورده است در خصوص این رشته ورزشی می‌گوید: بوکس ورزش پرطرفدار و مهیجی است که در طول سال نیز تورنمت‌های مختلفی در نقاط مختلف دنیا برگزار می‌شود اما در کشور ما همواره مورد بی توجهی واقع شده است.

درخشان پور اظهار داشت: علی رغم تصورات عمومی در جامعه، بوکس در رده بیست و سوم ورزش‌های خطرناک دنیا قرار دارد و خیلی از ورزش‌هایی که ساده بنظر می‌آیند و در نقاط مختلف کشور به راحتی انجام می‌شود رتبه پائین‌تری دارند.

کارشناس این رشته ورزشی در ادامه افزود: داور در این رشته نقش اساسی دارد و اگر در بوکسورها احساس ضعف و ناتوانی مشاهده کند باید به سرعت مسابقه را تمام کند.

وی افزود: این رشته در کشور ما همواره مورد بی‌توجهی بوده و دلیل عمده آن، به کار‌گیری افراد غیر متخصص، عدم اتحاد و همدلی در بین مسئولین و ورزشکاران این رشته ورزشی بوده است.

درخشان پور عنوان کرد: بوکس در ایران به قدری بی‌نوا شده است که ورزشکاران رشته‌های کیک‌بوکس، موی‌تای نیز در مسابقات انتخابی تیم ملی این رشته شرکت می‌کنند و این کاملا کاری غیر حرفه‌ای می‌باشد زیرا آن‌ها با قوانین و تکنیک‌های حرفه‌ای بوکس بیگانه هستند.

وی ادامه داد: علی‌رغم وجود بوکسورهای توانمند و مستعد در ایران، ما بوکسور ۶ دانگ نداریم، چون علم این رشته را ندارند و اغلب نحوه قرار گرفتن پای عقب بوکسورهای ما اشتباه است.

وی همدلی، اتحاد، به کارگیری افراد متخصص را رمز موفقیت این رشته ورزشی دانست و عنوان کرد: تا زمانی که آموزش های این رشته به صورت علمی تدریس نشود موفق نخواهیم شد.

 

انتهای متن/*

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.